homeopathie abcoude amsterdam facebook
homeopathie abcoude amsterdam netje reezigt

Geschiedenis van de homeopathie


De grondlegger van de homeopathie is Samuel Hahnemann. Hij leefde rond 1800 en werkte als arts. Hij ontdekte puur bij toeval dat de symptomen van malaria en symptomen van een kinine vergiftiging (een gezond iemand neemt teveel kinine) heel erg op elkaar leken, waarbij bekend was dat kinine genezend werkte voor malaria. Hij is toen begonnen met de geneesmiddelen uit die tijd door gezonde mensen te laten innemen en ze alles te laten noteren wat ze voelden. Kwam er een patiënt die een ziektebeeld had dat leek op het genoteerde klachtenbeeld van één van die proefpersonen, werd het betreffend middel voorgeschreven. Met verbluffend resultaat. Daarna zijn allerlei middelen getest en de beelden genoteerd, waardoor er steeds meer geneesmiddelbeelden ontstonden en de patiënten steeds passender middelen voorgeschreven konden krijgen.

Later ontdekte Hahnemann dat het verdunnen en tussentijds schudden (potentiëren) van de oplossingen een diepere werking van het geneesmiddel tot gevolg hadden. Tevens bemerkte hij dat het homeopathische geneesmiddel ook beter werkte als op méér niveaus dan alleen de klacht het genoteerde klachtenbeeld van de proefpersonen en het ziektebeeld van de patiënt overeenkomsten vertoonden.

Na Samuel Hahnemann zijn er verschillende belangrijke homeopaten van grote invloed geweest over de ontwikkeling en resultaten van de homeopathie. Nog steeds worden er nieuwe invalshoeken voor behandelen en geneesmiddelen ontwikkeld.